Baptyści w Lublinie

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Strona główna Kim jesteśmy? Baptyści w Lublinie

Historia zboru w Lublinie

Email Drukuj PDF
Lubelski zbór Baptystów nie ma długiej historii, zaledwie 40 lat (w roku 2010). Powstał on w trudnym okresie socjalizmu, kiedy kościoły i związki wyznaniowe były dyskryminowane, ograniczane w działalności, a nawet prześladowane. Był to czas, kiedy władze komunistyczne dążyły do wprowadzenia ideologii ateistycznej, a jednym ze środków do tego celu było ograniczanie działalności wspólnot religijnych.

Pierwsi baptyści przybyli na ziemię lubelską w związku z osadnictwem. W połowie XIX wieku obszary te były bardzo słabo zaludnione. W roku 1869 przybyły tu, razem z innymi, trzy rodziny baptystyczne należące do zboru w Kurówku w powiecie Łask. Życie religijne okolicznej ludności było bardzo zaniedbane, częściowo ze względu na duże odległości do najbliższych kościołów (kilkadziesiąt kilometrów). Rodziny baptystów posłały więc delegację do Kurówka i Kicina, aby przedstawić duże możliwości zakładania gospodarstw na tych ziemiach, oraz potrzebę rozniecenia życia duchowego wśród osiedleńców. W 1871 r. przybyło z tych zborów ok. 200 osób aby osiedlić się w Zezulinie. W 1873 r. zakończono budowę domu modlitwy i zbór w Zezulinie usamodzielnił się. Pomimo prześladowań prowadzono aktywne życie duchowe i ewangelizacyjne. W roku 1879 powstał kolejny samodzielny zbór w Radawczyku, w 1889 w Płoszowicach, a w 1911 w Chełmie. Gotfryd Fryderyk Alf, pionier baptyzmu na ziemiach polskich spędził ostanie lata swojego życia na Lubelszyczyźnie.

3 października 1970 roku grupa baptystów z Lublina zwróciła się do Naczelnej Rady Kościoła Chrześcijan Baptystów o rejestrację zboru, a już dziesięć dni później Naczelna Rada podjęła pozytywną decyzję. Opiekę duszpasterską podjął Konstanty Wiazowski. Na początku zbór wynajmował salę od Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego dwa razy w miesiącu. Po każdym nabożeństwie Maria Mazurkowa zapraszała wszystkich obecnych do swojego mieszkania na obiad.

Ponieważ Konstanty Wiazowski musiał na każde nabożeństwo dojeżdżać z Warszawy do Lublina, w roku 1976 podjęto decyzję, aby znaleźć osobę, która zamieszkałaby na stałe w Lublinie. Osobą tą został Paweł Królak, który 31 X 1976 r. objął urząd kaznodziei. Za jego kadencji liczebność zboru wzrosła do 70 osób. Ponieważ brak własnej kaplicy utrudniał spotkania, nie tylko na nabożeństwa, ale też związane ze świętami oraz inne, podjęto starania o wybudowanie obiektu kościelnego. Ówczesne władze państwowe bardzo utrudniały to przedsięwzięcie, w końcu przyznając działkę w bardzo niekorzystnym położeniu. Jednak zamiast niej zdecydowano się na wykupienie działki prywatnie przez Pawła Królaka, co umożliwiło wybranie dogodnego miejsca. Po wybudowaniu budynku przy ulicy Kochanowskiego został on oficjalnie sprzedany na rzecz Kościoła. W tym okresie zbór organizował wiosenne i jesienne ewangelizacje w każdym roku.

Paweł Królak odszedł ze stanowiska kaznodziei w wyniku konfliktu z częścią członków Rady Zboru, którego jednym z elementów były niesłuszne oskarżenia pod jego adresem. Od 1985 roku służbę w zborze podjął Piotr Wiazowski (bratanek Konstantego Wiazowskiego). W roku 1988 zaczęła działać Zborowa Szkoła Biblijna. Tego samego roku Piotr Wiazowski wyjechał na studia uzupełniające do USA, a rok później zrezygnował z pełnienia dalszej służby w zborze z powodu przedłużenia studiów.

W 1989 roku wyjechała z Lublina rodzina Krajewskich, którzy od roku 1972 mieszkali z budynku zborowym, oraz pełnili służbę administracyjną i - częściowo - duszpasterską. W związku z tym Rada Zboru wysłała do Pawła Królaka, aby ponownie podjął służbę w lubelskim zborze, on jednak odmówił.

W 1990 roku Naczelna Rada Kościoła Chrześcijan Baptystów zwróciła się do zboru w Koszalinie z prośbą o skierowanie do służby w Lublinie Henryka Kufelda, który w tym czasie zakończył wikariat w macierzystym zborze i zdał egzamin kościelny. Henryk Kufeld na początku nie miał zamiaru zgadzać się na to, ale po rozmowie ze zborem oraz z Radą zmienił zdanie i zamieszkał w Lublinie wraz ze swoją rodziną. Jednym z pierwszych działań nowego pastora było utworzenie stoiska z chrześcijańską literaturą oraz biblioteki zborowej.

W lutym 1991 r. odbyło się pierwsze spotkanie pastorów i przełożonych ewangelicznych zborów Lublina. Inicjatorem był amerykański misjonarz Dennis Legg. Na spotkaniu były dostrzegalne pewne napięcia zachodzące między niektórymi przywódcami zborów, które spowodowane były zapewne dawnymi nieporozumieniami. Pomimo tego postanowiono spotykać się regularnie co miesiąc. W 1992 roku pastor wraz z żoną utworzyli trzy grupy opieki nad nowonawróconymi chrześcijanami. Program tych grup był nastawiony na nawracanie od podstaw, czyli przedstawienie ewangelii zbawienia i umożliwianie nienawróconym uczestnikom oddania życia Jezusowi. W roku 1993 zbór nawiązał współpracę z misją Michaela Gotta z USA, która specjalizowała się w prowadzeniu krótkich kursów języka angielskiego. W pierwszym takim kursie, zorganizowanym przy ul. Kochanowskiego wzięło udział około czterdziestu osób spoza zboru. Niezamierzonym efektem tego wydarzenia było polepszenie stosunków z okolicznymi mieszkańcami. Od tego czasu kursy językowe były stałym elementem służby zboru wśród mieszkańców Lublina i okolicy.

W roku 1994 w Lublinie prowadziła pracę misyjną grupa z Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Akademickiego. Jednym z elementów ich działalności było prowadzenie kawiarni “Arka” w budynku zboru. Każdego wieczoru sala kawiarni była wypełniona osobami rozmawiającymi na tematy chrześcijańskie. Po wyjeździe grupy misyjnej kawiarnia funkcjonowała jeszcze przez pewien czas. Od roku 1996 Kufeldowie organizowali obozy i spotkania dla dzieci niepełnosprawnych oraz ich rodzin, a od 2000 r. - także comiesięczne spotkania dla nich w budynku zboru.

W roku 2001 Henryk Kufeld rozpoczął pracę misyjną w Puławach na zaproszenie zbierającej się tam grupy chrześcijan. W efekcie zostały nawiązane bliskie relacje grupy puławskiej ze zborem lubelskim, które przejawiały się we wspólnych nabożeństwach i wzajemnej pomocy w różnych przedsięwzięciach. W ciągu kilku kolejnych lat zbór był odwiedzany przez różne osoby, głównie z Ameryki, które prowadziły zajęcia językowe dla dzieci, a także grupy, z którymi organizowane były wspólne przedsięwzięcia ewangelizacyjne. Podejmowano także wysiłki misyjne w najbliższej okolicy, organizowano kursy (np. kurs Alfa), zajęcia sportowe, koncerty ewnagelizacyjne oraz spotkania, które były okazją do odwiedzin wielu osób w jakiś sposób związanych ze zborem. W roku 2003 zorganizowano wieczory modlitewne wspólnie z innymi zborami ewangelicznymi. Było to wspaniałe doświadczenie duchowej jedności, niestety nie było kontynuowane w następnych latach.

Obecnie (2011 rok) pełniącym obowiązki pastora zboru jest Randy Hacker. Aktualnie zbór prowadzi kilka form ewangelizacji i rozwoju duchowego, jak "szkółka niedzielna" dla dzieci, grupy domowe. Organizuje także wydarzenia budujące więź wspólnotową, np. spotkania młodzieżowe (co jakiś czas organizowane wspólnie z zaprzyjaźnionymi lubelskimi zborami innych wyznań).


Opracował Kazimierz Król na podstawie pracy licencjackiej Dzieje zboru baptystycznego w Lublinie, Henryk Kufeld, Wyższe Baptystyczne Seminarium Teologiczne w Warszawie, 2007